هنگام وقوع حادثه در معدن چه نهادهایی مقصرند

 به گفته یک کار‌شناس ایمنی مطابق با ماده ۲۷۹ آیین‌نامه حفاظت و ایمنی در معادن کار کردن در محل‌هایی که هوای آن کمتر از ۱۹ درصد اکسیژن داشته باشد و یا میزان گازهای مضر آن از حد مجاز زیاد‌تر باشد، ممنوع است.

«ابوالفضل اشرف‌منصوری» رئیس کانون انجمن‌های صنفی ایمنی و بهداشت کشور اظهار داشت: مسئول حفظ ایمنی معدن بر عهده مسئول یا سرپرست معدن، مسئول فنی، مسئول ایمنی معدن و مهندس ناظر است که باید به‌طور مستمر دستگاه‌های گازسنج را کنترل کنند.

وی افزود: مطابق ماده ۲۸۸ آیین‌نامه حفاظت و ایمنی در معادن هر معدن زیرزمینی باید دارای نقشه تهویه بوده و محاسبات و نقشه تهویه باید حداقل هر شش‌ماه یک‌بار و همچنین هنگام تغییر در شبکه حفاری‌های معدن تجدید شوند.

منصوری در خصوص مجوزهای ورود به معدن (پرمیت) ادامه داد: مواد ۹ تا ۱۶ آیین‌نامه حفاظت و ایمنی در معادن بر دارا بودن مجوزهای ورود کارگران به معدن تأکید دارد.

رئیس انجمن صنفی سلامت و بهداشت و ایمنی کار، خفگی بر اثر انتشار گاز به دلیل واکنش‌های شیمیائی مواد معدنی و کانی‌ها در زمین، ریزش معدن، انفجار در معدن با کوچک‌ترین جرقه را از جمله خطرات معدن‌کاران برشمرد.

این کار‌شناس ایمنی همراه داشتن کپسول‌های اکسیژن در معدن و پوشش لباس‌های ضد جرقه، همچنین خودداری کردن از بردن تلفن همراه و دیگر لوازم الکترونیکی تولید کننده جریان الکتریسیته و جرقه در هوا را نکات مهم رعایت ایمنی کار در معادن دانست.

منصوری در خصوص اقدامات پیش‌گیرانه از حوادث معدن گفت: مطابق ماده ۱۷۱ قانون کار «متخلفان از تکالیـف مقـرر، حسب مورد با توجه به شرایط و امکانات خاطی و مراتب جرم به مجازات حبس یا جریمه نقـدی و یا هر دو محکوم خواهند شـد».

وی اجرای این احکام را پس از رأی نهایی کار‌شناس رسمی دادگستری در هر پرونده اعلام کرد.

Print Friendly, PDF & Email

این مطلب دارد بدون نظر