توسعه، مبتنی بر خوشه‌های صنعتی

توسعه» در ادبیات اقتصادی، واژه و مفهومی فراتر از پیشرفت و دارای بار ارزشی و معنایی ویژه خود است و الزاماتی با خود به همراه دارد و همواره از اساسی‌ترین دغدغه‌های ذهنی دانشمندان و سیاستمداران بوده است.

دولت‌ها به عنوان پرچمدار توسعه، مهم‌ترین نقش را در رسیدن به اهداف مدنظر برنامه‌های توسعه‌ای ایفا و معمولا نسبت به تهیه اهداف و اسناد کلان برای توسعه با چشم‌انداز آتی اقدام می‌کنند. یکی از محورهای اصلی برنامه‌ریزی اقتصادی کشورهای درحال توسعه، پرداختن به بخش صنعت آن کشور است و معمولا این بخش بیشترین سهم تولید ناخالص داخلی (GDP) را به خود اختصاص می‌دهد، بنابراین توسعه بخش صنعت نقش محوری و بارزی در سیاست‌های اقتصادی ایفا می‌کند. البته توسعه صنایع کوچک و متوسط و ارتباط آنها با صنایع بزرگ می‌تواند در این امر موثر باشد. صنایع کوچک در اغلب کشورها صنایع زودبازده و کاربری هستند که ایجاد اشتغال با سرمایه‌گذاری اندک در اینگونه صنایع از مزیت آنها و اولویت دولت‌ها برای توسعه محسوب می‌شود. همچنین رقابت‌پذیری و افزایش بهره‌وری در بین کسب‌وکارهای کوچک و متوسط محسوس‌تر و مفیدتر از بنگاه‌های بزرگ است. درحال‌حاضر توسعه خوشه‌ای به عنوان یکی از ماموریت‌های سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی ایران و برگرفته از تجربیات و تعاملات با سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNiDO) و به صورت بومی مورد توجه قرار گرفته است.راهبرد توسعه صنعتی مبتنی بر خوشه و شبکه توسط سازمان صنایع کوچک و شهرک‌های صنعتی در کل کشور می‌تواند قابلیت‌ها و ظرفیت‌های موجود را شکوفا و زمینه توانمندی آنها را فراهم کند. نظر به اینکه سازمان مزبور یکی از معدود سازمان‌های توسعه‌ای کشور در حوزه صنعت است، نقش بسیار مهمی در توسعه خوشه‌ای صنعت در سطح کشور ایفا می‌کند.

Print Friendly, PDF & Email